از کارگاه رفو تا کارخانه معنا / درنگی بر نمایشگاه «گُسَست تا وصل» در کاشان
متن، نمایشگاه را از زاویهی فایبر آرت، تاریخ «کرفت»، بدن و حافظه، و نسبت خانه/کارخانه میخواند؛ و نشان میدهد چگونه نخ و پارچه در لیکه به رسانهی تفکر و نقد بدل میشوند.
لینک مقالهها و یادداشتهایی که درباره «کارخانه هنر لیکه» منتشر شدهاند.
متن، نمایشگاه را از زاویهی فایبر آرت، تاریخ «کرفت»، بدن و حافظه، و نسبت خانه/کارخانه میخواند؛ و نشان میدهد چگونه نخ و پارچه در لیکه به رسانهی تفکر و نقد بدل میشوند.
یادداشت با تأکید بر تغییر کارکرد فضای صنعتی به فضای نمایش هنر، به نقش نگاه هنرمندانه در «تعریف دوباره اشیا» و امکانهای تأملی آثارِ هنرمندان نمایشگاه اشاره میکند.
منسوجات از نخستین اشکال بیان انسانی است؛ و بافت، هم ماده است و هم استعاره. متن، پیوند مهارت، مادیت و معنا را دنبال میکند و نمایشگاه «گسست تا وصل» در کارخانه هنر لیکه را در امتداد این سنتهای ریشهدار و خوانشهای معاصر قرار میدهد.